In Woubrugge is veengrond de bepalende factor onder elke vierkante meter die wij aanpakken. Woubrugge staat op veen in de Oudendijkse polder, zo slap dat zelfs de Dorpskerk in 2014 nieuwe funderingspalen nodig had omdat de oude houten palen waren weggerot. Voor grondwerk betekent dat consequent ontwateren, zandfundering in dunne lagen verdicht aanbrengen en zwaardere constructies nooit rechtstreeks op het veen zetten.
Een vijverbak op veen zakt zelden gelijkmatig weg; een vaste bak vraagt daarom ondersteuning tot in een draagkrachtige laag, terwijl folie de vervorming van de ondergrond kan volgen. Een borderophoging met tuinaarde drukt het onderliggende veen samen, zodat een border die bij aanleg tien centimeter boven het pad lag na enkele jaren gelijk of lager kan liggen. Het waterschap legt het polderpeil vast in een peilbesluit, en een tuinaanleg in Woubrugge wordt daarop afgestemd omdat het slootpeil zich niet aanpast aan de gewenste tuinhoogte. Zwaardere onderdelen zoals een gesloten terras zakken sneller dan een border met alleen teelaarde, waardoor het hoogteverloop in een veentuin vooral op de overgangen tussen die vlakken ontstaat. Een veentuin heeft geen vaste nulhoogte: het maaiveld van vandaag is het startpunt, terwijl de gefundeerde delen van huis en schuur het enige echt vaste referentiepunt op het perceel vormen. Een dun pakket halfverharding of een houten vlonder belast veen minder dan een gesloten zandbed met tegels, wat het verschil in zakking tussen de tuinonderdelen kleiner houdt.
De waterhuishouding weegt hier net zo zwaar als de grondsoort. Het dorp ligt aan weerszijden van de Woudwetering, boezemwater dat in open verbinding staat met de Braassemermeer en de Wijde Aa, met daaromheen de laaggelegen Oudendijkse polder en Vierambachtspolder. Een leeggepompte folievijver of een lege kunststofbak kan door de waterdruk van onderaf omhoog worden gedrukt, waardoor leeghalen beter niet in een natte periode gebeurt. Het waterschap houdt het peil in de sloot binnen de marges van het peilbesluit, zodat de waterlijn in de tuin een vast gegeven is waarop hoogtes en beschoeiing worden afgestemd.