Hovenier en grondwerk in Den Haag

Zand is een korrelbodem zonder samenhang: water en lucht bewegen er vrij doorheen, wortels kunnen diep, en de grond draagt na verdichten meteen. Wat zand niet doet, is vasthouden. Vocht, voedingsstoffen en organische stof verdwijnen er sneller dan op zwaardere grond, en dat bepaalt op de zandgrond rond Den Haag zowat elke technische keuze.

De stad is gebouwd op een reeks oude strandwallen en duinzand, wat in het Centrum, Scheveningen en Segbroek een stabiele en goed doorlatende ondergrond oplevert waar verharding weinig nazakt. In de lager gelegen polderstadsdelen Laak, Escamp en Leidschenveen zit onder de zandophoging nog klei en veen; daar staan de woningen op palen terwijl tuinen en terrassen meezakken, wat rond de gevel jaarlijks enkele millimeters hoogteverschil oplevert. De duinenrij en de strandwallen wateren vanzelf af, maar het overtollige water uit de lager gelegen stadsdelen wordt via boezemwateren als de Haagse Beek, het Verversingskanaal en de Laakhaven naar zee gemalen.