Elke opdracht in Hillegom start met de vraag wat zandgrond op dit perceel toelaat. Hillegom staat op strandwalzand dat vanaf het midden van de negentiende eeuw grootschalig is afgezand voor de bollenteelt; de ondergrond draagt goed en zakt weinig, maar het afzanden heeft plaatselijk sterk wisselende maaiveldhoogtes achtergelaten. Het loont daarom om per perceel de zandpakketten en het bestaande peil te controleren voordat cunetdiepte en afschot worden vastgelegd.
Kunststof damwandprofielen zijn licht en met beperkt materieel in zand in te brengen, maar hun stijfheid begrenst de vrije kerende hoogte, ook waar de grond meer zou toelaten. Boven de damwand blijft de zandige oeverstrook gevoelig voor afkalven door golfslag en regen; een begroeide berm of een strook stortsteen houdt de grond achter de constructie op zijn plaats. Hout in een beschoeiing gaat het langst mee onder de permanente waterlijn; de zone die afwisselend nat en droog staat vergaat het eerst en bepaalt in de praktijk de levensduur. Water zoekt in doorlatend zand de weg onder een damwand door, waardoor de inheidiepte niet alleen de sterkte maar ook de lengte van de kwelweg tussen beide waterstanden bepaalt. Stalen profielen roesten het snelst rond de waterlijn; aan de landzijde speelt mee dat goed doorluchte zandgrond meer zuurstof bij het staal brengt dan een permanent natte, zuurstofarme laag.
De waterhuishouding weegt hier net zo zwaar als de grondsoort. De Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder vormt de oostgrens van Hillegom en scheidt de hoge zandgrond scherp van de veel lager gelegen droogmakerij. Hout in een wisselende vochtzone gaat korter mee dan hout dat permanent onder water staat, doordat de afwisseling van nat en droog de groei van houtaantastende schimmels juist bevordert. Staal dat afwisselend nat en droog staat, roest sneller dan staal dat permanent onder water zit, omdat er telkens opnieuw zuurstof bij het metaal komt.
