In Hillegom is zandgrond de bepalende factor onder elke vierkante meter die wij aanpakken. Hillegom staat op strandwalzand dat vanaf het midden van de negentiende eeuw grootschalig is afgezand voor de bollenteelt; de ondergrond draagt goed en zakt weinig, maar het afzanden heeft plaatselijk sterk wisselende maaiveldhoogtes achtergelaten. Het loont daarom om per perceel de zandpakketten en het bestaande peil te controleren voordat cunetdiepte en afschot worden vastgelegd.
Rododendron, hortensia, blauwe bosbes en struikheide gedijen op zure zandgrond zonder grondverbetering, terwijl kalkminnende soorten als lavendel en clematis er zonder bekalking blijven achterblijven. Zandgrond warmt in het voorjaar snel op en blijft in het najaar lang bewerkbaar, waardoor blootwortelig materiaal er ruim de tijd krijgt om voor de vorst in te wortelen. Kalkarm dekzand verzuurt van nature tot pH-waarden rond 4,5 tot 5,5, waarbij fosfaat slecht beschikbaar wordt; een grondmonster voorafgaand aan de aanplant in Hillegom voorkomt een verkeerde soortkeuze. Bij het aanvullen van een plantgat wordt zand in lagen aangedrukt en direct ingewaterd, omdat losse korrels anders holle ruimten rond de wortels laten waar geen contact met vocht ontstaat. Wind droogt de bovenlaag rond jonge aanplant op open zandgrond snel uit; een laag houtsnippers van vijf tot zeven centimeter remt de verdamping en houdt onkruidconcurrentie weg.
Daar komt de waterstand bij. De Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder vormt de oostgrens van Hillegom en scheidt de hoge zandgrond scherp van de veel lager gelegen droogmakerij. De wortelzone reikt hier dieper dan op een nat perceel, waardoor bomen na de aanslagperiode zelfstandiger worden en minder afhankelijk zijn van gieten in een droge zomer. Bomen die de diepte in kunnen wortelen, drukken verharding minder snel omhoog dan bomen die door hoog water in de toplaag blijven hangen, al blijft wortelruimte onder een pad aandacht vragen.