In Oegstgeest is zandgrond de bepalende factor onder elke vierkante meter die wij aanpakken. De oude kern ligt op een strandwal met kalkarm geestzand: goede draagkracht, nauwelijks zetting en een cunet van 30 tot 40 cm volstaat meestal onder terras of oprit. In de lager gelegen polderwijken Poelgeest, Haaswijk en De Morsebel zit onder de ophoging veen op klei, waar bestrating juist wél naar de randen wegzakt en extra voorbelasting of een dikker zandbed nodig is.
Ophoogzand hoeft op een zandondergrond zelden van elders te komen, doordat het profiel meestal met de eigen vrijkomende grond gesloten kan worden en het aantal transportbewegingen beperkt blijft. Vrijkomend zand is vaak opnieuw toepasbaar als aanvulling, mits de kwaliteit volgens het Besluit bodemkwaliteit is vastgesteld en de partij niet met puin of leem vermengd is geraakt. De verdichting van een zandophoging wordt laag voor laag beoordeeld en niet aan het oppervlak; het vochtgehalte tijdens het aantrillen bepaalt of de onderste lagen werkelijk dicht komen. Een sondering laat op het dekzand onder Oegstgeest doorgaans conusweerstanden van enkele tot ruim tien megapascal zien, waarmee lichte constructies op staal gefundeerd kunnen worden zonder paalwerk. Graven onder de grondwaterstand vraagt in zand om bemaling, want het water stroomt door de doorlatende korrels van alle kanten toe en maakt de sleufbodem los en onwerkbaar. De humeuze bovenlaag wordt bij egaliseren apart gezet, omdat juist die dunne laag op zandgrond vrijwel alle organische stof bevat en machinaal doormengen haar onherstelbaar verdunt.
Daar komt de waterstand bij. De Oude Rijn, het Oegstgeesterkanaal en de sloten van de omliggende polders bepalen het waterbeeld, terwijl de strandwalkern duidelijk hoger en droger ligt dan de polderwijken eromheen. Een cunet mag hier dieper worden aangelegd dan op percelen met water vlak onder het maaiveld, wat ruimte geeft voor een volwaardige funderingsopbouw onder een oprit. Verdichten lukt het best bij een vochtgehalte rond het optimum: te droog materiaal blijft los liggen, terwijl te nat materiaal zich niet laat verdichten doordat het water de korrels uit elkaar houdt.